ჩემი თარგმანი გერმანელი ავტორის ვილჰელმ ბუშის წიგნიდან “სისულელე და სიჭკვიანე”

წინასიტყვაობა

ოჰ, რა უნდა მოისმინო ან ისწავლო

ისეთი ონავარი ბავშვებისგან

როგორებიც მაქსი და მორითცი არიან

 როცა სიბრძნის შემეცნების

და კარგი ქცევის ნაცვლად

 სიცილ-კისკის ხარხარით

საიდუმლო ონავრობით ერთობიან.

 მავნებლური ქცევებისთვის

 დიახ, ისინი ყოველთვის მზად არიან.

ადამიანები ბრაზდებიან,  ცხოველები იტანჯებიან

ვაშლები, მსხლები, და ქლიავები, კი ქრებიან.

 რა თქმა უნდა ცხადია,

 ეს ბევრად უფრო სასიამოვნო არის,

ვიდრე სკოლის მერხზე

სიბეჯითით მოთმინებით ჯდომა.

მაგრამ ჰოი, ტკივილო და მწუხარებავ,

როცა მე ამ ამბის დასასრულს ვხედავ!

ეს ძალიან ცუდი გზაა

რითაც მაქსი და მორითცი მიდიან.

მაგრამ სწორედ ამის გამო

 ვცდილობ რომ როგორმე

შევაფერადო ეს ჩანაწერები .

პირველი ოინი :

ზოგიერთის შრომა და  წვალება

 არის ფრიად მძიმე და დამქანცველი,

მაგალითად, შინაური ფრინველების,

თუმცა ერთის მხრივ :კვერცხის დების,

მეორეს მხრივ:  ტაფამწვარის

მესამე მხრივ: მათ ბუმბულის ბალიშების გამო

საკმარისი არის, რომ ადამიანს

უსაქმურად  არ ეძინოს.

შეხედეთ, აი აქ არის ქვრივი ბოლთი

რომელსაც უნდოდა რომ

ბევრი ქათამი ჰყოლოდა

რათქმაუნდა აგრეთვე აქვე ამაყი მამლით,

მაგრამ მაქსი და მორითცი

მხოლოდ ერთ რამეს ფიქრობენ ;

როგორ იცელქონ და იმაღვალაკონ აქ.

 ერთი, ორი, სამი

სწრაფად, მარდად ცქვიტად

ისინი მთელ პურს

ოთხ ნაწილად ჭრიან

 პატარ- ატარა  ნაჭრებს

ერთი ძაფით კრავენ

და აღფრთოვანებულები

ამას კარგი ქალის ეზოში დებენ.

ოჰ, როგორც იქნა დაინახა

ეს შეკვრა ერთმა ქათამმა

და დაიწყო, კრიახი,

კრიახ, კრიახ, კრიახი

 ყიყლიყოოო, ყიყლიყოო,

ყივის ის გულამომჯდარი.

ტაკ, ტაკ ,- აქ მოდიან დედლები ,

მათი თანმხლები მამალით

და ხალისიანად ყლაპავენ

ყოველ ერთ ნაჭერს ჩიჩახვში.

მაგრამ, სანამ ისინი აზრზე მოვლენ

აღარცერთს აღარ შეუძლია.

აქეთ- იქეთ სეირნობა

ფარფატი და ნავარდობა.

ეჰე ჰერი, ჰერი, ჰერი

მაღლა, მაღლა სიმაღლისკენ

გამომშრალი კისრებით,

სხდებიან ხის ტოტზე ჩამოკიდებულები.

მათი კისრები, უფრო და უფრო გრძელია.

მათი სიმღერა, უფრო და უფრო შეშინებული,

ჯერ ერთი კვერცხიც კი არ დადებულა

რომ  სიკვდილი მოახლოებული არის.

ქვრივი ბოლტი  ოთახში წევს

და ძილში ესმის ეს წუხილი

და აჰა, ცუდი წინათგრძნობით სავსე

 მიაბიჯებს ის ეზოში,

ოჰ,  ეს რა საშინელება არის .

თვალებიდან ცრემლები ღაპაღუპით მოსდის..

 როცა ყველა მისი იმედები, და

 ცხოვრების ოცნებები

 ვაშლის ხეზე ჩამოკიდებული არის!

მოწყენილი და მწუხარე,

იღებს ის ხელთ დანას,

სევდიანი მზერით სავსე

ხსნის მკვდარ ქათმებს ხიდან

და სახლში უკან  ბრუნდება.

პ. ს ეს იყო პირველი ოინი

დაუყოვნებლივ მოყვება მეორე.

Advertisements