ჩიტენი

სწორედ მაშინ, როცა საღამოს ბინდი დგებოდა და ცხოვრების  ამოღრეცილ ორმოებში  მთებისკენ მიმავალი მნათობი ხმას გაიჭიანურებდა,  მომსვლელს ელოდებოდნენ. მას დედოფალ პაპყუნას  თქმული  უნდა მოეტანა იმ თერთმეტ თეთრთან ერთად, რომლის შესახებაც ის ბრძანებდა : ,,ყოველი თვე, რომელიც შედგება ოცდარვა, ოცდაათი, ოცდათერთმეტი  წამებით გასაღვიძებელი დილისაგან, ყოველთა ოჯახთა_ მდიდართა გარდა: ღარიბ-ღატაკთა, ახალგაზრდათა თუ მოხუცთა, მრავალშვილიანთა, თუ უშვილოთა, ყოველთა თქვენთა […]

ვინ გვასწავლის ცხოვრებას? ანუ ცირა ყურაშვილის “უკან არ მიიხედო” -ზე

ერთერთი ფილოსოფოსი ამბობდა, რომ თუ დედამიწაზე წიგნებს გადაარჩევდნენ, მაშინ ძალიან ცოტა წიგნი დარჩებოდა. რა არის ადამიანი, მისი სამოძრავებელი არე და ასპარეზი? მისი სამოძრავებელი ადგილი არის მისი სული, შინაგანი ხასიათი და განწყობა. ადამიანის საქციელი თვითონ ადამიანს ჰგავს. კარგ ადამიანს კარგი საქციელი აქვს, ცუდს ცუდი. წიგნებშიც ესე არის. წიგნებიც ადამიანებს ჰგავს. თვითეული წიგნი გარკვეულ აზრს გვაწვდის. და […]

რეცენზიასავით. ერიკ ემანუელ შმიტის ,,ულისე ბაღდადიდან”- ზე

საერთოდ ვერ ვხვდები ამ კაცს რა უნდა. უფრო სწორად, ვხვდები რა უნდა, მაგრამ იმას ვეღარ ვხვდები, თუ რატომ ჰგონია წერა იოლი. როცა ამხელა და ამდენი წიგნების დაწერის შემდეგაც ვერ მიხვდა, რომ წერა ცხოვებასავით რთულია. მორიგი იმედგაცრუება მაქვს. მისი ბოლო წიგნი ,,ულისე ბაღდადან“ დღეს დავამთავრე. ,,ულისე ბაღდადიდან“ არის მოთხრობა ბიჭზე, რომელიც მამის და სიძეების სიკვდილის შემდეგ […]