Advertisements

ჯადოქარი

ერთ შორეულ დროს, როცა დიდი თმენის კამარა ბგერებს სიტყვებად კრავდა და ფრთებად ამეტყველებდა, პატარა სამეფო არსებობდა. სადაც ზეცა ვაზის მტევნებად ითენთებოდა, ხოლო მიწა ჭირნახულ სუფრებად იშლებოდა. ეს სამეფო სხვა სამეფოებისგან სასახლეების სიმრავლით იყო გამორჩეული. მომხვდურის სიმრავლის, დამხვდურის სიცოტავის გამო დარჩენილებს შორის გადარჩენილები, სახლებს აივნებს მიუკოლიკავებდნენ და სახურავებს დაასკუპებდნენIMG_2678. ხოლო შემოდგომის ქარავნისფერ დღეებში მთელი გულით წუხდნენ ცისქვეშეთის უსამართლობასა და უსაზღვროობის აღრიცხვაზე. ამის გარდამო როს საზღვარნი ტალღისანი მიიქცეოდა არსებობას იწყებდა, ის ვინც ჟამთა ცვლის გახუნებულ ფარდაგს ზღვის ღელვის თხრობას დაატყობდა.იქნებოდა შორეული აღმოსავლის სვლა, თაღდასვლის ზღვათ, საჩრდილობლის თმენა, თუ სამმხარის გაშლა ჩვენებები მის შესახებ ყველგან მოისმოდა საუკუნეები კი დღეებად შთებოდა და ზვირთებად აქაფრულ სიბნელეში იძირებოდა. მისი თვალები კი მკვდარი თევზის აქერცლილ კანს ემსგავსებოდა. მასში დარჩენილ უკანასკნელ ნაპერწკლებს მოიკრებდა და მყოფიარობის გაბურდნულ სინამდვილით ვარკვლავებს ფრენას იწყებდა. სამყაროს საწყის უსასრულობის სევდაში ის არსებობდა სახელად ჯადოქარი !