ქუდი

ყოველთვის როცა დავიღლები ჩემს ქუდს მივაშურებ.მზიანი, წვიმიანი ნაღვლიანი დღეების მოგონებებს. სადაც დრო კი არ გავიდა, არამედ ჩანისლდა და ცხოვრების ხმად იქცა. როცა პაპანაქება სიცხეში მოდის გამო, ნაქსოვი მაიკა მეცვა.შემდეგ კი იყო ცხელი ხაჭაპური და შემბრალე ქალი.
შორენამ ქუდად იგააკეთა და მძივებით გააფორმა , მე ეს მძივები გვერდზე მოვაქციე. და მარცხენა მხარეს ჩემი თავი თითქოს უფრო გაიზარდა. და დღეს კი მარი : გახსოვს ეს ქუდი…?
ეს ქუდი მწვანე მოცისფრო ძაფებით ნაქსოვი. ბავშვობიდან მოყოლილი ამბებით და მარტოსულობით. წვიმიანი დღეების მყუდრო თანამგზავრი, ჩემი სევდების გამზიარებელი, ისევ სამყაროების მძებნელი, სიტყვების დამბრუნებელი.

Advertisements

2 thoughts on “ქუდი

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s